زبان برنامه‌نویسی پایتون

یادگیری روان وآسان

برای علاقمندان به برنامه‌نویسی

مقدمه

معرفی دوره‌ی پایتون

دوره‌ی مستری پایتون

زبان برنامه‌نویسی پایتون، سریع‌تر از همهء زبان‌های برنامه‌نویسی دیگر در حال رشد است. مشهورترین زبان برنامه‌نویسی در بین توسعه‌دهندگان نرم‌افزار و ریاضی‌دانان، تحلیل‌گران داده دانشمندان، حسابدارها، مهندسان شبکه حتی هکرها است. اینجا به یک سؤال برمی‌خوریم؟ چه چیزی باعث شده، پایتون این همه خاص باشد؟ همه سمت پایتون بروند؟ دلایل زیادی وجود دارد زبان پایتون حائز اهمیّت است.

• با پایتون می‌توان مسائل پیچیده را در زمان کمتر با کدهای کمتری حل کرد به همین دلیل است که کمپانی‌های بزرگ مانند: گوگل ، اسپاتیفای، دراپ باکس، فیسبوک از پایتون استفاده می‌کنند .
• پایتون یک زبان چند منظوره است، یعنی چی ؟ یعنی می‌توانید از آن برای تحلیل داده هوش مصنوعی ماشین ، ساخت اتوماسیون ، اَپلیکشن وب وحتّی هک می‌توان از آن استفاده کرد . توسعه‌دهندگان پایتون ، فرصت‌های شغلی خیلی زیادی با حقوق بالایی دارند توی کل دنیا ، پایتون یک زبان سطح بالا است شما نیازی نیست با موارد خیلی پیچیده مدیریت حافظه و غیره سروکار داشته باشید پایتون کلس پلتفرم است یعنی می‌توان در ویندوز ، مک و لینوکس اجرا کنید جامعه توسعه دهنده پایتون خیلی زیاد است اگر به کوچکترین مشکلی بربخورید می‌توانید به راحتی آنرا برطرف کنید ، پکیج‌هایی که برای پایتون نوشته شده است واقعاً هر مسئله‌ای که به ذهنتون برسد ، یک پکیج از قبل برای آن آماده است به عنوان مثال: سایز یک تصویر را در بخشی از برنامه ، کوچک و برنامه آن‌را بنویسید به راحتی می‌توانید از یک پکیج آماده استفاده کنید و سایز تصویر را تغییر دهید کیفیّتش را کم و زیاد کنید در حال حاضر دو ورژن از پایتون موجود است پایتون شماره دو (ورژن قدیمی) پایتون شماره سه (ورژن جدید) آن است که در این مقاله ، ورژن شمارهء سه را کار می‌کنیم . می‌خواهیم پایتون را از صفر شروع کنیم منظور اگر هیچ سررشته‌ای از برنامه نویسی نداشته باشید باز هم هیچ مشکلی ندارید می‌توانید این دوره را بگذرانید و پایتون را یاد بگیرید . این دوره هیچ پیش‌نیازی ندارد ، این دوره تا سطح مستری ادامه پیدا می‌کند هیچ تجربه و سن خاصی نمی‌خواهد داشته باشید و دانشجوی رشته خاصی باشید سعی بر این است که در کمترین زمان بیشترین بهره را ببرید .

امروزه از واژه هوش مصنوعی زیاد استفاده می شود و هوش مصنوعی یا همان AI در زندگی روزمره وارد شده و تقریبا در تمامی حوزه ها بکار گرفته می شود مثلاً در فتوشاپ با ابزارهای هوش مصنوعی خیلی راحت تر می شود یک تصویر را دوربری کرد و یا مثلاً در مبحث تولید محتوا خیلی راحت می توان با ChatGPT محتوای بسیار عالی تولید کرد.

تاریخچه پایتون

پایتون در اواخر دهه 1980 میلادی در مؤسسه ملی تحقیقات ریاضی و رایانه یعنی CWI (Centrum wiskunde & informatica ) در کشور هلند توسعه داده شد. نشانه اینترنتی این مؤسسه در ذیل آمده:

https://www.cwi.nl/en/

این زبان محبوب را خیدو فان رسوم طراحی کرده است. هدف خیدو از ایجاد این زبان جایگزین مناسب برای زبان ای بی سی بوده است.

پایتون 2.0 در 16 اکتبر 2000 با ویژگی های مهم و جدید بسیاری منتشر شد که شامل بازیافت حافظه و پشتیبانی از یونیکد بود.

پایتون 3.0 در دسامبر 2008 منتشر شد. این نسخه بازنویسی عمده ای از نسخه قبل بود.

دانلود برنامه :

وب سایت  python.orgمراجعه کنید.

تصویر(1)

 برروی گزینه  python 3.8.3کلیک و دانلود کنید.

تصویر(2)

فایل دانلود را باز کنید و گزینهء  RAdd python 3.8.3 PATH  تیک‌دار کنید و روی Install Now  کلیک کنید ، بعداز نصب اگر می‌خواهید بدانید نصب را به درستی انجام داده‌اید در CMD ، کلمه python تایپ و اینتر، سه علامت بزرگتر کنار هم نشان می‌دهد شما python را به‌درستی نصب کرده‌اید برای خروج از این دستورctrl+z  و اینتربا این‌کار چه اتفاقی می‌افتد.

شما این برنامه را اجرا کردید چی هست؟ چه کاری را انجام می‌دهد؟ و در کجا قرار دارد؟این برنامه مفسّر پایتون ، این برنامه کدهای پایتون را بدهید آن کدهای پایتون را به شما برمی‌گرداند و سؤال سوم ، در کجا قرار دارد؟ چه واسطه‌ای توی CMD نوشته Python و در CMD اجرا شد ؟ اگر یادتون باشه موقع نصب پایتون چک باکس را تیک زدید ، خودش به طور خودکار می‌آید کارها را انجام می‌دهد به قسمت path اضافه می‌کنند . دو راه برای وارد کردن کدهای پایتون وجود دارد راه اول : کدهای پایتون را یکی‌یکی وارد کنید و برنامه یکی‌یکی اجرا می‌کند یک دستور را می‌نویسیم واجرا می‌دهد و بعد دستور بعدی ، روش بعدی دستورات را توی یک فایل بنویسید توی این برنامه بدهید . پایتون می‌آید تک‌تک دستورات را می‌خواند ودستورات را اجرا می‌کند .                                                                                                                  1< 2<<<                              2+2<<<

سینتکس در برنامه نویسی چیست و چه مفهومی دارد؟

تا به حال به این فکر کرده‌اید که یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های زبان برنامه‌نویسی دقیقا چه چیزی است؟

ممکن است عامل‌های زیادی وجود داشته باشد که زبان‌های برنامه‌نویسی باهم تفاوت داشته باشند یکی از این عامل‌ها سینتکس آن زبان است، موضوع امروز این مقاله درباره سینتکس یا نحوه در برنامه‌نویسی می‌باشد در ادامه به مفهوم این موضوع میرسیم.

سینتکس در برنامه‌نویسی چیست؟

به شیوه قرار گرفتن صحیح کلمات در کنار یکدیگر به منظور ساختن جملاتی استاندارد در یک زبان برنامه‌نویسی است. به اصطلاح دستور زبانی است که با کمک آن جملاتی  ساخته می‌شود را syntax گفته می‌شود.

برای بهتر فهمیدن این موضوع مثالی را بررسی می‌کنیم:

1. خوشبختانه، رضا توانست ماشین بخرد
2. رضا،خوشبختانه توانست ماشین بخرد
3. رضا توانست خوشبختانه ماشین بخرد

با جابجا کردن کلمه خوشبختانه در جمله بالا سینتکس‌های مختلفی به وجود آمد که همه این جمله‌ها در زبان فارسی درست و قابل قبول هستند. تا اینجا تقریبا با مفهوم سینتکس آشنا شدیم در ادامه بیشتر این موضوع را بررسی می‌کنیم.

آشنایی بیشتر با مفهوم سینتکس در برنامه‌نویسی 

برنامه‌نویسی در واقع یک نوع زبان خصوصی و مختص دنیای کامپیوتر و دیجیتال است که در آن کلمات و عبارات در قالب کدها معنا و مفهوم پیدا می کنند و با ساختار منحصر به فرد آن زبان در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. همانطور که در دنیای واقعی زبان‌های مختلفی مثل فارسی، عربی، انگلیسی و … برای برقراری ارتباط وجود دارد. در دنیای کامپیوتر هم زبان‌های برنامه‌نویسی مختلفی وجود دارند که از هرکدام از آنها برای توسعه نرم افزارها، اپلیکیشن‌ها و وب سایت‌ها استفاده می‌شود.

زبان برنامه‌نویسی مجموعه‌ای از کارکترها می‌باشد و در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند که توسط کامپایلر یا مفسر به کدهای باینری تبدیل شوند و عملی را در کامپیوتر انجام دهند.

سینتکس یا نحوه در برنامه‌نویسی فرم نوشتن آن را مشخص می‌کند و هنگامی که یک قسمت از کد زبان برنامه‌نویسی مشکلی از نظر نحوه قرارگرفتن کلمات و عبارات در کنار یکدیگر به وجود آید و با قوانین نگارشی مطابقت نداشته باشد Syntax Error رخ می‌دهد.

بطور مثال در زبان فارسی جمله رضا خوب است از نظر نگارشی درست است، اما جمله رضا است خوب دارای اشکال نحوه‌ی است به دلیل اینکه طبق قوانین زبان فارسی فعل در آخر جمله قرار می‌گیرد.

سینتکس یا نحوه فقط  قوانین قرار گرفتن درست  کلمات در کنار یکدیگر را مشخص می‌کند و کاری به معنای آن ندارد مثلاً جمله رضا سیب است از نظر سینتکس درست است ولی از نظر معنایی مشکل دارد که قوانینی در این خصوص وجود دارد به نام Semantic (قوانین معنایی) و معنایی یک عبارت یا دستور را مشخص می‌کند. زبان‌های برنامه‌نویسی مختلف مانند: پایتون، جاوا، سی شارپ و PHP  هرکدام سینتکس مربوط به خود را دارند.

امیدوارم که با مفهوم سینتکس در برنامه‌نویسی به خوبی آشنا شده باشید، شما اگر قصد شروع یادگیری یک زبان برنامه‌نویسی هستید قبل از اینکه زبان برنامه‌نویسی را انتخاب کنید باید یکسری مراحل را انجام بدهید و بعد به سراغ برنامه‌نویسی بروید.

اولین قدمی که در این راه برمیدارید آموزش الگوریتم و حل مسئله می‌باشد که با یادگیری این موضوع به شما در شروع آموزش برنامه‌‌نویسی و همچنین برنامه‌نویس شدن کمک بسیار زیادی می‌کند.

نکته : برای اینکه کدهای خود را درون یک کد ادیتور بنویسید ، چک کنید ویرایش کنید برای کدهای واقعی داخل یک فایل می‌نویسیم می‌دهیم به پایتون تا اجرا کند ، ادیتور و یاIDE یک برنامه است که می‌توان کدها را درون آن نوشت و پاک کرد مثل  Notepadتوی ویندوز

تصویر(3)

      تصویر(4)

• Code Editor

IDE کوچک‌شده کلمات Integrated Development Environment

بهترین IDE برای زبان برنامه نویسی پایتون

چه یک برنامه‌نویس باتجربه باشید و چه در شروع مسیر برنامه‌نویسی با پایتون، قطعاً می‌خواهید بهترین و مناسب‌ترین محیط و ابزار کدنویسی را با توجه به سطح و نیازهایتان بشناسید. در ادامه مطلب، ابتدا تفاوت محیط توسعه و کد ادیتور را بررسی و سپس ۷ کد ادیتور و IDE برتر پایتون را به همراه ویژگی‌ها، مزایا و معایب، معرفی می‌کنیم.

تفاوت IDE و کد ادیتور چیست؟

بسیاری از برنامه‌نویسان مبتدی ممکن است تفاوت IDE و کد ادیتور را ندانند، به همین دلیل قبل از شروع بهتر است نگاهی به تفاوت این دو داشته باشیم. ویرایشگر کد (Code Editor) و محیط توسعه یکپارچه (IDE) هر دو ابزارهایی هستند که توسط توسعه‌دهندگان برای نوشتن و ویرایش کد استفاده می‌شوند، اما در نهایت اهداف متفاوتی را دنبال می‌کنند.

ویرایشگر کد یا کد ادیتور

• ویرایشگر کد، یک ابزار سبک است که در درجه اول روی ویرایش کد تمرکز می‌کند.
• ویرایشگرهای کد، ویژگی‌های ضروری مانند برجسته‌‌سازی سینتکس، تکمیل کد و پیمایش کد اولیّه را ارائه می‌دهند.
• به طور کلی سریع‌تر هستند و از منابع سیستم کمتری در مقایسه با IDE استفاده می‌کنند که آن‌ها را برای کارهای توسعه سبک، مناسب می‌کند.
• کد ادیتورها کاملاً قابل تنظیم و شخصی‌سازی هستند و به کاربران اجازه می‌دهند تا با نصب افزونه (پلاگین)، ابزار را مطابق با نیازهای خود تغییر دهند.
• ابزارهای Visual Studio Code، Sublime Text، و Notepad++ از نمونه‌های ویرایشگر کد هستند.

محیط توسعه یکپارچه (IDE)

• IDE یک بسته نرم‌افزاری جامع است که ابزارها و ویژگی‌های مختلف را برای پشتیبانی از کل فرایند توسعه، یکپارچه می‌کند.
• IDE‌ها معمولاً شامل ویرایشگر کد، دیباگر، کامپایلر و سایر ابزارهای مورد نیاز برای کدنویسی، تست و رفع خطا هستند.
• اغلب دارای ویژگی‌های داخلی مدیریت پروژه و یکپارچه‌سازی کنترل نسخه (Version  Control) هستند.
• IDE‌ها برای پروژه‌هایی در مقیاس بزرگ مناسب هستند که در آن تجربه توسعه یکپارچه، سازماندهی کد و ابزارهای همکاری ضروری است.

انتخاب بین ویرایشگر کد و IDE

• اندازه و پیچیدگی پروژه: برای پروژه‌های کوچک‌تر یا برنامه‌نویسی‌های متداول، ممکن است یک ویرایشگر کد کافی باشد اما برای پروژه‌های بزرگ‌تر و پیچیده‌تر، اغلب IDE ترجیح داده می‌شود. البته توجه داشته باشید برخی از کد ادیتورها مانند VS Code به دلیل قابلیّت‌های زیاد می‌توانند به راحتی با برترین IDE‌ها رقابت کنند.
• استفاده از منابع: اگر منابع سیستم شما محدود هستند، ممکن است یک ویرایشگر کد، سبک‌تر و کارآمدتر باشد.
• سفارشی‌سازی: اگر محیطی قابل تنظیم و سبک را ترجیح می‌دهید، یک ویرایشگر کد انتخاب خوبی است.

حالا بیایید معرفی بهترین کد ادیتورها و IDEهای پایتون را شروع کنیم.

1. کد ادیتور IDLE

قیمت	مناسب برای	نوع	پلتفرم اجرا	توسعه‌دهنده
رایگان	مبتدی	IDE	تمامی پلتفرم‌ها	python

اولین IDE پیشنهادی ما یک محیط توسعه عالی برای شروع برنامه‌نویسی پایتون است که IDLE نام دارد. IDLE یک IDE پیش فرض پایتون است که هم‌زمان با نصب پایتون در دسترس شما قرار می‌گیرد. اگرچه IDLE ممکن است ویژگی‌های گسترده برخی از IDE‌های شخص ثالث (third party) را نداشته باشد، اما یک ابزار ساده و سبک به شمار می‌رود که برای اسکریپت نویسی سریع، یادگیری پایتون و کارهای توسعه اولیه ایده‌آل است.

قابلیّت امکان اشکال زدایی (Debugging):

یک فرآیند چند مرحله‌ای در حوزه‌ی برنامه نویسی و مهندسی کامپیوتر است که شامل پیدا کردن مشکل، جداسازی منبع مشکل از برنامه‌ی اصلی و سپس تصحیح این مشکل و یا پیدا کردن راهی برای حل این مشکل است. در مرحله‌ی آخر دیباگ کردن، راه حل‌ها و اصلاحات انجام شده را دوباره آزمایش می‌کنیم تا از صحیح بودن کارکرد برنامه‌ی نوشته شده اطمینان حاصل کنیم.

Autocomplete: تکمیل خودکار (مفسرهای خط فرمان) یک داده از کد می‌نویسید بقیه را خودش می‌نویسد.

در اوّلین مرحله توانستید زبان برنامه نویسی پایتون را برروی کامپیوتر خود نصب کنید. حالا نوبت به یادگیری متغیرها رسیده است. متغیرها یکی از پرکاربردترین چیزهایی می باشد که در همه زبان های برنامه نویسی وجود دارد. در ادامه با انواع متغیرها و نحوه استفاده از آنها آشنا می‌شوید.

متغیر یا Variable چیست؟

متغیرها (Variables) فضاهایی از حافظه هستند که می توان مقداری را به آنها اختصاص داد. برای اینکه بهتر بتوانید متغیرها را درک کنید، متغیرها را مانند یک ظرف یا یک لیوان را در نظر بگیرید که میتوان موادی را در آن ریخت. این مواد همان داده های ما هستند. در پایتون انواع مختلفی از داده ها وجود دارد که با آنها آشنا خواهید شد.

نحوه ساخت متغیرها

Number = 12

همانطور که در کد بالا مشاهده می کنید، number نام متغیر ما است و یا نام ظرف ما است که قرار است موادی درون ریخته یا گذاشته شود (مانند یک لیوان یا کیف) . در سمت راست علامت مساوی هم مواد یا داده های ما قرار دارند. در این متغیر داده های ما از نوع اعداد صحیح یا integer هستند. علامت مساوی هم در پایتون عملگر تخصیص نام دارد. داده ها یا مواد ما با استفاده از عملگر تخصیص درون ظرف یا متغیر ریخته می شود و یا به اصطلاح این داده به این متغیر، اختصاص می یابد. عملگرهای تخصیص دیگری هم در پایتون هستند که در مقاله دیگر در آینده باآنها آشنا خواهید شد.

ساخت متغیر (variable)

در قسمت بالا متوجه شدید که قالب یک متغیر در پایتون به چه شکل است و از چه اجزایی تشکیل شده است. حالا میخواهیم در محیط IDEL پایتون یا هر محیط دلخواه دیگری به صورت عملی یک متغیر بسازیم. شما هم گام به گام با ما جلو بروید. IDEL پایتون را باز کرده و کد های زیر را تایپ کنید:

age = 22

حالا ما یک متغیر داریم که نام آن age است و مقدار آن 22 و با عملگر تخصیص = مقدار 22 را در این متغیر ریختیم یا به آن اختصاص دادیم. سعی کنید در نام گذاری هر چیزی در برنامه نویسی یک نام مرتبط و با مسمّا باشد. البته نام گذاری متغیر ها در پایتون قوانینی دارد که خواهیم گفت اما به صورت کلی سعی کنید نام با مسمّایی انتخاب کنید.

به عنوان مثال ما در اینجا قصد داشتیم سن یک فرد را در متغیر ذخیره کنیم، پس یک متغیر با نام age که به معنای سن هست انتخاب کردیم. اگر معادل انگلیسی کلمه ای را نمی دانید، می توانید نام متغیر ها را به صورت فینگلیش بنویسید.

نکته ی مهمی که این قسمت دارد این است که باید نام متغیر یا چیز های دیگر طوری انتخاب شوند که اگر مدتی به برنامه ای که نوشتید سر نزدید بتوانید بفهمید فلان متغیر به چه دلیل تعریف شده و چه عملکردی دارد و یا اینکه اگر فرد دیگری مثل همکارتان بخواهد برنامه یا کدهای شما را بخواند، براحتی بتواند آن را درک کرده و بفهمد. در واقع این شیوه برنامه نویسان حرفه ای است. شما سعی کنید از همین حالا به این صورت عمل کنید.

دسته‌بندی داده‌ها

دا‌ده ها به دو دسته Built in  یا داده های درونی و همچنین داده های لیترال ( مجموعه-تاپل- دیکشنری- آرایه ها – لیست ها ) تقسیم می شوند.

انواع متغیر

• متغیر های عددی : integer ، float ، complex
• رشته  (string)
• تاپل (tuple)
• لیست (مجموعه)
• مجموعه (set)
• دیکشنری (dictionary)
• بولین (Boolean)
• ویژه (none)

در این مقاله فقط دو مورد اول توضیح داده خواهد شد.

Integer

متغیر های integer یا int متغیرهایی هستند که شامل اعداد صحیح می شوند. این اعداد شامل اعداد مثبت و منفی، بدون اعشار و با  طول نا محدود هستند.

number1 = 123

number2 = -123

number3 = 1234436373698

Float

float ها به متغیرهایی گفته می شود که اعداد اعشاری را در خود نگه داری می کنند.  این اعدا می توانند مثبت یا منفی باشند.

float = 1.5

faat2 = -1.5

foat3 = 2.5555555555

 Complex

برای ایجاد اعداد مختلط ریاضی از این نوع داده استفاده می شود. که جنبه محاسبات علمی دارد.

متغیرهای complex همیشه با حرف j همراه هستند. یعنی داده ای complex می باشد که شامل حرف j باشد. این حرف عضو ثابت متغیرهای complex است.

num1 = 12j

num2 = 12345j

num3 = -2j

num4 = 2+5j

رشته یا String

رشته های دنباله ای از کاراکترهایی هستند که داخل  ” ” یا  ‘ ‘ قرار دارند. به این دو علامت جفت کوتیشن و کوتیشن می گویند. در بعضی از زبان های برنامه نویسی برای تعریف یک رشته  داده مورد نظر حتماً باید داخل جفت کوتیشن” ” قرار گیرد. امّا در پایتون از کوتیشن’ ‘ هم میتوان استفاده کرد. برای تایپ این کاراکترها دکمه کناری سمت چپ Enter را فشار دهید. برای تایپ ” ” باید اول را دکمه shift را گرفته و هم زمان کلیدکوتیشن ویا حرف( گ) از صفحه کلید را فشار دهید.

string1 = “ali”

string2 = “mohammad”

string3 = ‘ali va mohammad’

string4 = “123”

string5 = ‘1234’

string6 = “12ali”

string7 = ‘123mohammad’

قوانین نام گذاری متغیرها

همانطور که گفته شد نام گذاری متغیرها دارای قواعد خاصی می باشد. این قواعد در همه زبان های برنامه نویسی وجود دارد. 7 مورد وجود دارد که در هنگام تعریف متغیرها باید آنها را رعایت کنید:

• شامل حروف کوچک و بزرگ انگلیسی باشد. یعنی a تا z و A تا Z
• شامل اعداد 0 تا 9 باشد.
• شامل کاراکتر آندرلاین _ باشد.
• از کارکترهای خاص مانند @!#$%* و… استفاده نشود.
• شامل کلمات کلیدی پایتون نباشد. (کلمات کلیدی پایتون در ادامه توضیح داده خواهد شد)
• نام متغیر با عدد شروع نشود.
• فاصله یا space نداشته باشد.

نکته: زبان برنامه نویسی پایتون به بزرگی و کوچکی حروف حساس است. یعنی بین متغیری با نام AMIR و متغیری با نام amir تفاوت قائل است و این متغیرها را یک متغیر در نظر نمی گیرد. این دو هر کدام یک متغیر مجزا هستند.

مثال هایی از انتخاب درست نام متغیر یا variable

var = 123

VAR = 123

V9R = 123

var5 = 123

var_4 = 123

_var = 123

va_r = 123

V_12_R = 123

Aa1_ = 123

مثال هایی از انتخاب نادرست نام متغیر

12var = 123

2_var = 123

3VAR_r = 123

5@_VAr = 123

#var = 123

$2var = 123

var*! = 123

_var!@ = 123

var 2 = 123

v ar = 123

VA R = 123

VA# R = 123

3 var = 123

print = 123

def = 123

if = 123

کلمات کلیدی پایتون

کلمات کلیدی پایتون همان دستوراتی هستند که ما در طول برنامه از آنها استفاده می کنیم. این کلمات رزرو شده هستند و ما نمیتوانیم از این کلمات برای نام گذاری متغیرها کلاس ها و یا توابع استفاده کنیم.

False, elif, lambda, None, else, nonlocal, True, except, not, and, finally, or,

as, for, pass, assert, from, raise, break, global, return, class, if, try,

continue, import, while, def, in, with, del, is, yield,

یکی از پرکاربرد ترین دستورات زبان برنامه نویسی پایتون، دستور Print می باشد. همانطور که از نام آن پیداست این وظیفه این دستور چاپ کردن یا نمایش دادن چیزی می باشد. یکی از دلایل محبوبیّت پایتون سادگی آن است. همانطور که می بینید دستور Print در پایتون معادل همان معنی Print در زبان انگلیسی است. این یعنی این زبان، به زبان انسان خیلی نزدیک است (زبان سطح بالا) و همچنین کلمات کلیدی کمتری دارد.

چاپ مقدار متغیرها با دستور Print

به عنوان مثال ما متغیری داریم که داده ای عددی را در خود نگه می دارد. می خواهیم با استفاده از دستور Print مقدار این متغیر را نمایش دهیم یا در خروجی چاپ کنیم. به این صورت عمل می‌کنیم:

Number = 123

print (Number)

همانطور که مشاهده می کنید برای چاپ مقدار متغیر دستور Print را نوشتیم و بعد پرانتز باز و بسته و داخل پرانتز نام متغیری که ساخته بودیم را نوشتیم. دقت کنید که باید نام متغیر را دقیق وارد کنید. به عنوان مثال اگر به جای Number از number استفاده کنید، دستور اجرا نمی شود و مفسر پایتون وجود یک خطا را به شما گوشزد می کند.برای بقیه متغیرها هم به همین صورت عمل کنید.

نکته: فاصله در پایتون فقط در اول خط قبل از دستورات مهم هستند. در بقیه جاها استفاده یا عدم استفاده از فاصله space مشکل یا خطایی ایجاد نمی کند. به عنوان مثال اگر شما بعد از نام متغیر فاصله ایجاد نکنید و علامت = قرار دهید و بعد از آن هم فاصله ای قرار ندهید و مقدار را وارد کنید، خطایی نمایش داده نمی شود و متغیر شما به درستی ساخته شده  است.

برای دستور print  و سایر دستورات هم این قاعده پابرجاست. در مورد اینکه دقیقا در چه جاهایی و به چه علت گذاشتن یا نگذاشتن فاصله باعث ایجاد مشکل می شود، در درس های بعدی توضیح خواهیم داد. و خودتان هم به مرور هر چه بیشتر با پایتون کار کنید متوجه می شوید.

چاپ دو یا چند متغیر با دستور Print

در صورتی که چند متغیر داشته باشید و بخواهید آن ها تتها با یک دستور Print چاپ کنید، باید به این صورت عمل کنید:

name = “mohammad”

age = 22

print (name , age)

  مقدار متغیرها میتواند در طول برنامه تغییر کند یا نوعش عوض شود. در مثال زیر مقدار متغیر name در ابتدا ali بود و در ادامه به mohammad تغییر کرد. دستور print آخرین تغییراتی که در مقدار متغیر ایجاد شده است را نمایش می هد.

name = “ali”

name = “mohammad’

print (name)

تغییر نوع متغیرها

در خط اول قطعه کد زیر با استفاده از دستور str که مخفف String است، به پایتون میگوییم که این عدد از نوع رشته است “5”. و یا در خط بعدی با استفاده از دستور int که مخفف integer است، به پایتون می گوییم که این متغیر را از نوع اعداد صحیح یا int در نظر بگیر. برای اعداد اعشاری هم به همین صورت عمل می کنیم. بعد از قرار دادن دستور float قبل از مقدار متغیر، پایتون آن را اعشاری در نظر گرفته و به صورت 3.0 نمایش می دهد.

var1 = str(5)

var2 = int(6)

var3 = float(3)

print (var1 , var2 , var3)

کلمه type  در انگلیسی به معنای “نوع” می باشد. در زبان برنامه نویسی پایتون هم برای مطلع شدن از نوع یک متغیر از دستور type استفاده می کنیم.

name = “mohammad”

age = 22

var1 = “22”

var2 = “mohammad22”

var3 = 123j

var4 = 12.5

 

print (type(name))

print (type(age))

print (type(var1))

print (type(var2))

print (type(var3))

print (type(var4))

اختصاص یک مقدار به چند متغیر به صورت همزمان

در این بخش ما از سه متغیر از نوع رشته استفاده کردیم و یک مقدار را به همه آنها تخصیص دادیم. درخط بعدی با استفاده از دستور print مقدار متغیرها را نمایش دادیم. همچنین می توانیم مقدار هر متغیر را به صورت جداگانه در خطی دیگر با دستور print نمایش دهیم.

name1 = name2 = name3 = “mohammad”

print (name1 , name2 , name3)

اختصاص چند مقدار به چند متغیر به صورت همزمان

برخلاف بخش قبلی، در این بخش برای اینکه چند مقدار را به چند مقدار تخصیص بدهیم، باید از کاراکتر ” , ” استفاده کنیم. به این صورت که به جای قرار دادن مساوی بین متغیرها از ویرگول (,) استفاده می‌کنیم. سپس علامت تخصیص = اضافه می شود و در آخر مقادیر متغیرها همراه با علامت ویرگول (,) دربینشان، درج می شوند.

name , age , number = “mohammad” , 22 , 19.5

print (name)

print (age)

print (number)

print (name , age , number)

Unpack کردن یا استخراج مقادیر

یکی از قابلیّت هایی که در زبان پایتون وجود دارد، عملیات Unpack کردن مقادیر است. Unpack کردن به این معناست که به عنوان مثال ما مقادیری را از یک لیست، مجموعه و … در متغیرها استخراح کنیم. لیست ها در مقاله‌ء بعدی به صورت کامل بررسی توضیح داده خواهد شد، اما در همین حد بدانید که می توان مجموعه ای از مقادیر را در لیست ها نگه داری کرد.

در واقع ما لیست‌ها را بازکرده و هر یک از مقادیر لیست را را در متغیری جداگانه ذخیره می کنیم. مانند این است که وسایل موجود در یک جعبه بزرگ را درآورده و در جعبه‌های کوچکتر قرار می دهیم. در مثال زیر همانظور که مشاهده می کنید، در خط اول ما یک لیست داریم که نام سه دانش آموز را در خود نگه می دارد.

در خط دوّم سه متغیر تعریف کردیم و با ویرگول آنها را جدا کردیم. سپس علامت تخصیص و در انتها نام لیستی که در خط اول ساختیم درج شده است. مثل تمام مثال‌های بالا در اینجا هم عملگر تخصیص مقادیر موجود در لیستی که ساختیم را در هر یک از این سه متغیر می ریزد. و در خط های بعدی با استفاده از دستور print مقادیر هر متغیر چاپ شده است.

list_students = [“ali” , “mohammad” , “reza” ]

student1 , student2 , student3 = list_students

print (student1)

print (student2)

print (student3)

مثال : یک اسم از کاربر بگیرد اگر کوتاه بود چاپ کند کلمه کوتاه در غیر اینصورت چاپ کند کلمه بلند .

S = “fatemeh jafari”

If Len(S)<5:

    Print(“short word”)

Else:

      Print(“long word”)

مثال:برنامه‌ای بنویسید ؛ سن را از کاربر بگیرد بگه کودک ، نوجوان، جوان (بزرگسال)

age = int(input(“age:”))

:if age <10

    print(“child”)

:elif age >=10 and age <30

    print(“teenager”)

:elif age > 30

    print(“adult”)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.